Paweł Szewczyk
lipiec-sierpień | 2015 (1) 2015

Właściwe odżywianie w sportach siłowych

Sposób żywienia odgrywa znaczącą rolę zarówno w sporcie uprawianym amatorsko, jak i tym na poziomie wyczynowym. W wielu przypadkach jednym z głównych determinantów osiągnięcia zadowalających wyników czy pokonania pewnych barier jest właśnie odpowiedni dobór strategii odżywiania. Mimo świadomości żywieniowej sportowców dyscyplin siłowych, zwyczajowa dieta tej grupy znacznie odbiega od ogólnie przyjętych zaleceń.

Nieodpowiednie odżywianie może mieć potencjalnie negatywny wpływ na skuteczność wykonywanych sesji treningowych. Może to prowadzić do hamowania wzrostu zdolności wysiłkowych czy braku efektywnej superkompensacji. czy braku efektywnej superkompensacji.

W sportach siłowych, do których zaliczyć można dyscypliny sylwetkowe (m.in. fitness, kulturystyka, męska sylwetka) oraz tych, w których miarą wyniku jest wykonanie określonej pracy (m.in. podnoszenie ciężarów, dwubój czy trójbój), nadrzędny cel strategii żywieniowej to pokrycie zwiększonego zapotrzebowania energetycznego organizmu. W celu określenia wydatku energetycznego ustroju można posługiwać się specjalistycznymi wzorami, takimi jak przykładowo wzór Harrisa Benedicta (służący do obliczenia PPM – podstawowej przemiany materii). Obliczony wydatek należy pomnożyć przez okre ślony poziom aktywności fizycznej (zazwyczaj w przypadku zawodnika dyscyplin siłowych – nieobciążonego bardzo wycieńczającą pracą zawodową – odpowiednim poziomem aktywności jest „umiarkowana aktywność”, czyli poziom 1,6-1,75) oraz termiczny efekt pożywienia (TEF) – wynoszący średnio około 10% CPM, będący wydatkiem organizmu powstałym wskutek produkcji energii cieplnej w procesach trawienia, przekształcania i wchłaniania składników pożywienia.

Uwaga na białko i tłuszcze

Innym istotnym składnikiem, na podaż którego należy zwrócić szczególną uwagę, jest białko. Podaż tego makroskładnika, często gloryfikowanego, a przez to i nadużywanego w kontekście żywienia w sportach siłowych, powinna być wyższa aniżeli w zwyczajowej diecie, jednak spożywanie 3 czy nawet 4-5 g białka/kg m.c. na dobę nie ma naukowych podstaw, a także niesie ryzyko komplikacji zdrowotnych, m.in. uszczuplenia rezerw czynnościowych wapnia i magnezu, dużego obciążenia nerek czy wątroby, a także przebudowy fizjologicznej mikrobioty jelitowej.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Paweł Daroszewski
lipiec-sierpień | 2015 (1) 2015

Ruszaj się po zdrowie!

Biegasz, jeździsz na rowerze, a może uprawiasz triathlon? Wychodzisz ze znajomymi na siatkówkę, kosza albo jeździsz na rolkach? A może jesteś zwolennikiem zajęć w klubie fitness, mimo sezonu letniego sprzyjającego aktywnościom na zewnątrz? Jedno jest pewne, jakąkolwiek podejmujemy aktywność fizyczną, robimy to głównie z powodów zdrowotnych. Jest to duży motywator obok poprawy wyglądu czy lepszego samopoczucia. Z jednej strony słyszymy „sport to zdrowie”, a z drugiej obserwujemy jak często nasi znajomi nie pojawiają się na treningach z powodu...

Marta Chalimoniuk
lipiec-sierpień | 2015 (1) 2015

Personal branding trenera – podejmowanie decyzji

Instruktorzy, trenerzy czy animatorzy czasu wolnego to w przeważającej mierze absolwenci studiów pedagogicznych o kierunku wychowanie fizyczne nieprzygotowani do zmagań z konkurencją na rynku przedsiębiorczości czy działań marketingowych. A bez tego trudno o sukces, szczególnie spektakularny.

Zobacz więcej artykułów z działu "Suplementacja w sporcie".